وبلاگ کتابخانه عمومی علی بن ابیطالب ع

****

"کتابخانه، تابلوی زندۀ همدلی، قلمرویی از رنگ های مشترک و آیینه رویاهای جمعی “

در کتابخانهٔ عمومی علی بن ابیطالب (ع) جوی‌آباد، نوروز و تابستان 1397، رنگ‌وبویی دیگر به خود گرفت. آن روزها اعضای کتابخانه، زن و مرد، از کوچک تا بزرگ دور هم جمع شدند تا با همکاری و خلاقیت، دیوارهای داخلی محوطهٔ فضای سبز کتابخانه را به تابلویی زنده و پر از زندگی تبدیل کنند. بیش از پنجاه نفر، با قلموهایی در دست و رنگ‌هایی که دنیایی از امکانات را در خود جای‌داده بودند، آماده‌ شده بودند تا دیوارها را به روایت‌هایی از زندگی، تاریخ و رؤیاهایشان مزین کنند.

در یک‌گوشه، گروهی با چشمانی براق و دست‌هایی که گاهی از هیجان می‌لرزیدند، محلهٔ رؤیایی‌شان را به تصویر کشیدند. آن‌ها بادقت و اشتیاق، خانه‌ای کوچک، درختان سرسبز، و کوچه‌ای پر از زندگی را روی دیوار کشیدند. یکی با قلمویی سبز، برگ‌های درختی را نقاشی می‌کرد و دیگری، با رنگ آبی، آسمانی صاف و بی‌ابر را خلق می‌کرد. چهره‌هایشان پر از لبخند بود و گاهی با خنده‌هایی دلنشین، ایده‌های جدیدی به ذهنشان خطور می‌کرد. آن‌ها می‌دانستند که این دیوار، نه‌تنها تصویری از محله‌شان، بلکه بازتابی از دنیایی است که دوست دارند در آن زندگی کنند.

در گوشهٔ دیگر، گروهی از نوجوانان و بزرگسالان، مشغول نقاشی دیواری شدند که داستان‌های شاهنامه را روایت می‌کند. آن‌ها بادقت و احترام، قهرمانان اسطوره‌ای را به تصویر می‌کشند. رستم باابهت و شکوه، و سهراب با چهره‌ای جوان و مغموم. رنگ‌ها، مانند واژه‌های فردوسی، پر از احساس و قدرت بودند. هر ضربهٔ قلمو، گویی بخشی از تاریخ این سرزمین را زنده می‌کرد. نوجوانان، با چشمانی پر از اشتیاق، به دیوار نگاه می‌کردند و گویی در دنیای حماسه‌ها و دلاوری‌ها غرق شده‌ بودند. آن‌ها می‌دانستند که این دیوار، نه‌تنها یک اثر هنری، بلکه نمادی از فرهنگ و هویتشان است.

در کنار دیوار سوم، گروهی دیگر، با قلموهایی در دست، مشغول نقاشی‌هایی شدند تا نشان می‌دهد کتاب چگونه در زندگی روزمرهٔ آن‌ها نقش دارد. آن‌ها صحنه‌هایی از زندگی را به تصویر می‌کشیدند؛ کودکانی که زیر درختی نشسته و کتاب می‌خواندند، زنی که در حال بافتن قالی، قصه‌های پریان را برای فرزندش تعریف می‌کند، و مردی که در محل کارش، با کتاب‌هایش مشورت می‌کند. رنگ‌ها، پر از گرمی و زندگی هستند و هر تصویر، گویی داستانی از عشق به کتاب و دانش را روایت می‌کند. کودکان، با چهره‌هایی پر از شوق، به دیوار نگاه می‌کنند و گویی در دنیای کتاب‌ها غرق شده‌اند. آن‌ها می‌دانند که این دیوار، نه‌تنها تصویری از زندگی‌شان، بلکه نمادی از اهمیت کتاب و دانش در ساختن آینده‌ای بهتر است.

در آن روزها، کتابخانه تبدیل به مکانی شده بود که در آن، نه‌تنها رنگ‌ها، بلکه احساسات و رؤیاها نیز در هم می‌آمیختند. کودکان، با قلموهایی در دست، دنیایی از امکانات را خلق می‌کردند و بزرگ‌سالان، با نگاهی پر از غرور، به آن‌ها کمک می‌کردند. اینجا، جایی است که همکاری و خلاقیت، دست در دست هم داده‌اند تا دیوارها را به روایت‌هایی از زندگی، تاریخ و رؤیاها تبدیل کنند. هر ضربهٔ قلمو، گویی بخشی از قلب‌های آن‌ها را بر روی دیوارها نقش می‌زدند و هر رنگ، نمادی از امید و آینده‌ای روشن بود.

*****

اگر دوست دارید تقویم سال 1404 هجری شمسی با طراحی کتابخانه علی بن ابیطالب (ع) جوی آباد را داشته باشید

اینجا یا اینجا کلیک کنید.