وبلاگ کتابخانه عمومی علی بن ابیطالب ع

******

در فیلم اردیبهشت ماه کلیپی خواهید دید از آنچه در ویژه برنامه بزرگداشت حیکم ابوالقاسم فردوسی در کتابخانه گذشت و کودکان محور این برنامه بودند، داستان نقش آفرینی کودکان در این ویژه برنامه خود قصه ای شنیدنی دارد؛
و این قصه آن داستان است:

"کتابخانه، کارگاه زنده حماسه ها و آینه رویاهای نسل ها “
در کتابخانهٔ عمومی علی بن ابیطالب (ع) جوی‌آباد، جایی که قفسه‌های چوبی قدیمی با کتاب‌های رنگارنگ آراسته شده‌اند و بوی کاغذهای کهنه در هوا می‌پیچد، هر چهارشنبه فضایی جادویی خلق می‌شود. اینجا، زمانی است که بزرگ‌سالان و کودکان، دست در دست هم به دنیای اسطوره‌ها و حماسه‌ها سفر می‌کنند. شاهنامه، این گنجینهٔ بی‌همتا، گشوده می‌شود و واژه‌های فردوسی، مانند رودی خروشان، در فضای کتابخانه جاری می‌شوند.

در گوشه‌ای از سالن، بزرگ‌سالان حلقه‌وار دور هم می‌نشینند و اشعار شاهنامه را می‌خوانند. هر بیت، مانند نگینی درخشان، بر تارک فرهنگ و تاریخ این سرزمین می‌درخشد. رستم، سهراب، سیندخت و دیگر قهرمانان، از لابه‌لای صفحات شاهنامه بیرون می‌آیند و در میان حاضران قدم می‌زنند. گویی زمان متوقف شده و گذشته و حال در هم می‌آمیزند.

در همین حال، کودکان، با چشمانی براق و ذهنی کنجکاو، در گوشهٔ دیگری مشغول نقاشی و بازی می‌شوند. آن‌ها، هرچند مستقیم در خواندن شاهنامه مشارکت نمی‌کنند، اما در جو حماسی و شورانگیز این مراسم غرق شده‌اند. قلم‌های رنگی در دست‌های کوچکشان، داستان‌هایی جدید خلق می‌کنند؛ داستان‌هایی که از دل شاهنامه الهام گرفته‌اند. کاغذهای سفید، به میدان نبرد رستم و دیو سفید تبدیل می‌شوند و رنگ‌ها، قهرمانان و دشمنان را زنده می‌کنند. کودکان، در دنیای خیال‌های خود، با قهرمانان شاهنامه هم‌سفر می‌شوند و در کنار آن‌ها، شجاعت و مهربانی را می‌آموزند.

اما اردیبهشت، فصل شکوفایی و نو شدن، زمانی است که این کودکان به راویان اصلی داستان‌ها تبدیل می‌شوند. در این ماه، همهٔ اعضای کتابخانه، از کوچک تا بزرگ، پای صحبت آن‌ها می‌نشینند. کودکان، با شور و هیجان، از آنچه در طول سال از شاهنامه آموخته‌اند، سخن می‌گویند. آن‌ها، با زبانی ساده و صمیمی، داستان رستم و سهراب را بازگو می‌کنند یا از مهر سیندخت و خرد او می‌گویند. هر کودک، شاهنامه را به شیوهٔ خود تفسیر می‌کند و قهرمانانش را با نگاهی تازه به دیگران معرفی می‌کند.

در این لحظات، کتابخانه تبدیل به مکانی می‌شود که در آن، گذشته و آینده به هم می‌پیوندند. بزرگ‌سالان، با شنیدن روایت‌های کودکان، گویی برای اولین‌بار با شاهنامه آشنا می‌شوند و کودکان، با اعتمادبه‌نفس و غرور، دانش و تخیل خود را با دیگران به اشتراک می‌گذارند. این گفت‌وگوها، نه‌تنها پیوند بین نسل‌ها را مستحکم‌تر می‌کند، بلکه عشق به فرهنگ و ادبیات را در قلب‌ها زنده نگه می‌دارد.

کتابخانه، در این روزهای بهاری، بیش از هر زمان دیگری زنده و پویا است. اینجا، جایی است که شاهنامه نه‌تنها خوانده می‌شود، بلکه زندگی می‌شود. جایی که قهرمانان قدیمی، در قلب کودکان امروز جاودانه می‌شوند و داستان‌های کهن، با نگاهی تازه، به آینده گام برمی‌دارند. این کتابخانه، خانهٔ همهٔ کسانی است که به قدرت کلمات و قصه‌ها باور دارند و می‌دانند که این داستان‌ها، نه‌تنها گذشتهٔ ما، بلکه آیندهٔ ما را نیز می‌سازند.

*******

اگر دوست دارید تقویم سال 1404 هجری شمسی با طراحی کتابخانه علی بن ابیطالب (ع) جوی آباد را داشته باشید

اینجا یا اینجا کلیک کنید.