او را با "صدای سخن عشق"، با غزلها و شیرینکاریهایش در شعر پارسی میشناسیم. گویی با سخناش آسمان را به زمین پیوند میدهد.
اخوان ثالث میگوید:"شاعر بَر زمان است، نه در زمان" و او بهترین نمونهء این سخن است. گویی همچنان بَر ماست و بَر روزگار ما، و در کارِ رصدِ احوالِ جهانِ پیرِ رعنا.
جاودانه است در دلهای عارفان و عامیان و به یادگار مانده در گنبدِ دوّار، که سخنش از عشق است؛ که سرشتش عاشقی است:
"از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر / یادگاری که در این گنبدِ دوّار بماند"
که لِسانِ غیب است، که حافظ است.
